Bosklassen

Maandag 16 september

 

Hey thuisblijvers,

Wat dachten jullie... geen nieuws, goed nieuws? Nee hoor, het verslag van deze eerste topdag gaan we jullie niet onthouden, want het was meteen een schot in de roos! Na de vlotte busrit kwamen we aan in onze idyllische gîte midden in de natuur. We installeerden onze bedden en kamers. Dan aan tafel voor macaroni met hesp en kaas en hopla, op tocht richting rivier. Onderweg maakten we bootjes met natuurlijk materiaal en lieten die drijven op de rivier. In het bos maakten we kampen.

En dan ons avondmaal...3x raden...juist, frietjes!

Onze dag kon niet meer stuk!

 

Mooi, het leven is mooi, in Ovifat!


Dinsdag 17 september

 

Hey thuisblijvers,

Dag 2, en wat voor eentje!

Op het programma: tocht doorheen de Hoge Venen met een gids.

Met lunchpakket in onze rugzak vertrokken we voor een trip langs het hoogste punt van België, de ‘Signal de Botrange’, een hoge waterval en een oude, holle eik. We stapten 15 km en zijn er fier op!

We lieten de zon in ons hart (ze scheen immers voor iedereen) en genoten van het leven!

 


Woensdag 18 september

 

Hey thuisblijvers,

Op dag 3 bezochten we het kasteel van Reinhardstein met een gids. ‘t Was heel tof en interessant! We openden er een schatkist, schatten het gewicht van een maliënkolder, droegen de helm van een echte ridder en ontdekten de vergeetput.

Bovendien reden we met steps doorheen de Hoge Venen. Dat was bijzonder fijn. Best vermoeiend wel bergopwaarts, maar des spannender bergafwaarts.

Na alweer een heerlijke maaltijd gingen we nog met de zaklampen naar het bos voor een verhaal in het donker.

We dansten vandaag in de zon, we baadden in het licht en we omarmden het leven met een lach op ons gezicht.

 

Donderdag 19 september

Hey thuisblijvers,

We deden vandaag een avontuurlijke tocht in de buurt van onze gîte. We daalden af langs de rivier, stapten door diepe wouden langs de grootste waterval van België en het stuwmeer van Robertville.

We sprokkelden hout voor kampvuur en maakten het ‘s avonds bont.

We leefden alsof het onze laatste dag was, we leefden alsof de morgen niet bestond. We leefden alsof het nooit echt af is en pakten alles wat we konden.